Kurzweil schrijft in zijn boek singulariteit is nabij “dat onze reacties op emoties en onze hoogste aspiraties terecht worden gezien als emergente eigenschappen, complexe eigenschappen maar niettemin emergente patronen die het resultaat zijn va de interactie van het menselijk brein met de complexe omgeving”. Vervolgens omschrijft hij dat de “complexiteit en capaciteit van niet biologische dingen exponentieel groeit en onze capaciteit zal evenaren”.
Ik ben erg benieuwd in hoeverre dit niet alleen de niet biologische intelligentie zal vergroten maar met name onze biologische intelligentie zal veranderen. Hoewel Kurzweil aantoont dat de capaciteit van het menselijk brein zijn einde bereikt, dat er de rek uit is wil niet zeggen dat daar geen intense veranderingen kunnen ontstaan. Net zoals hij omschrijft bij de ontwikkeling van de technologie, met name de schaakcomputer is een goed voorbeeld, is het niet alleen capaciteit dat vergroot wordt. Ook het slimmer worden van de technologie is een ontwikkeling. Een schaakcomputer die een aantal jaar nieuwer was dan zijn voorganger kon niet zozeer zijn intelligentie verbeteren, maar kon wel hetzelfde werk verrichten met 100 maal minder rekenkracht (weet de precieze cijfers niet).
Om tot mijn punt te komen… Ik ben erg benieuwd of deze niet biologische intelligentie de biologische intelligentie enorm zal veranderen. Ik ben erg benieuwd of dat wij mensen onze tekortkomingen niet zozeer kunnen verbeteren, maar (met behulp van de technologie) op een andere manier kunnen gebruiken, inzetten en percipiëren. Of zoals in de eerste alinea staat onze interactie met deze complexe omgeving verrijkt wordt doordat onze biologische intelligentie een betere 360 graden blik kan krijgen. Iets wat je wellicht een spirituele verrijking kan noemen.